Metaal

Er worden te veel bange mannen geboren
en valsspelende buurjongens 
en er is een overschot aan koningen. 
Het gaat de verkeerde kant op.

Onze zomers worden onvrijwillig en wraakzuchtig.
De natuur metaal, gloeiend metaal, 
palmbomen een leugen.
Als de zon ondergaat 
vragen moeders het water tevergeefs 
om hun kinderen terug. 
De onverschilligheid is wreed, maar
het water heeft nooit 
beter geweten. 

Wij dachten van wel, 
maar ik kan zo veel namen noemen 
die openlijk de dood van anderen omarmen
zoals het water een kind omarmt. 

Deze wereld heeft geen 
sterarchitecten nodig (betonvoorbinders).
We zullen bewaard worden op andere manieren.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Poetry