Het moderne voetbal kan behoorlijk armzalig zijn: een hyperkapitalistische industrie die wordt gerund door autoritaire oliestaten, egomane miljardairs en moedwillig onwetende hielenlikkers. Het simpele tijdverdrijf van 22 spelers die een bal over een grasveld rondtrappen, heeft zich ontwikkeld tot een grotesk commercieel spektakel dat bijna net lachwekkend als deprimerend is. En toch, ondanks alles, hou ik er nog steeds van.
Om te helpen omgaan met de immense vreugde, dwaasheid, absurditeit, afschuwelijkheid en hebzucht van voetbal, is David Squires er. Sinds 2014 is zijn wekelijkse cartoon in The Guardian, waarin hij reflecteert op voetbalactualiteiten, enorm populair geworden onder online voetbalfans dankzij de hilarische karikaturen en obscure referenties, samen met Squires’ kritische stem. Zijn werk behandelt de overweldigende allesomvattendheid van voetbal, maar laat je grinniken in plaats van de haren uit je hoofd trekken.
Hoi David, bedankt voor je tijd! In 2021 maakte je een cartoon over hoe moeilijk het is een Swindon Town FC-supporter te zijn. Hoe gaat het nu met ‘the Robins’?
Hoi, bedankt voor de uitnodiging! Swindon Town is nog steeds een complete puinhoop, helaas. De nieuwe eigenaar (de Australische loodgieter, Clem Morfuni), die de club overnam niet lang nadat die cartoon in 2021 uitkwam, werd ontvangen als een held, maar blijkt uiteindelijk net zo incapabel te zijn als de meeste van zijn voorgangers. Een groep fans is samengekomen onder de naam ‘The Spirit of 69’ (ter ere van Swindons League Cup-winst in 1969) en probeert hem te overtuigen de club te verkopen. Als een Nederlandse miljardair dit leest en graag zou investeren in de voormalige club van Luc Nijholt, stuur alsjeblieft een bericht.
Je cartoons richten zich vooral op de Britse (voetbal)cultuur, maar je leeft nu al enige tijd in Australië. Helpt het om van een afstand naar Groot-Brittannië te kunnen kijken?
Op sommige manieren helpt het om niet in de chaos te zitten, maar ik mis wel de dagelijkse voetbalpraatjes. Alhoewel voetbal de meest beoefende sport in Australië is, is het als kijksport nog steeds minder populair dan rugby, Aussie Rules en cricket. Ik woon in een klein stadje in een afgelegen deel van New South Wales, dus er is weinig kans om over voetbal te praten. Wanneer ik in Engeland ben, is het fijn om op straat de gesprekken over voetbal te horen, maar als ik ooit zou terugverhuizen, weet ik zeker dat ik er binnen twee weken gek van zou worden om iedereens mening te horen.
Het kan voor mij soms lastig zijn om van voetbal te genieten zonder alle lelijkheid en hebzucht van de moderne voetbalindustrie te negeren. Raak je soms gedesillusioneerd? Hoe behoud je je liefde voor de sport?
Het is grappig dat je dat vandaag vraagt, aangezien ik net naar een video van Gianni Infantino in het Witte Huis zat te kijken en me misselijk voelde. Dus ja, soms raak ik gedesillusioneerd over waar het heengaat met voetbal, op zijn minst op het topniveau. Ik heb tenminste een uitlaatklep voor deze frustratie, en kan hopelijk ook het ongenoegen van andere supporters uiten. In de praktijk ben ik erachter gekomen dat het beste tegengif voor de naakte hebzucht aan de top van de sport is om tijd te investeren in de grassroots, door voetbal op laag of amateurniveau te spelen of te kijken. Niemand probeert je cryptomunten te verkopen als je naar een wedstrijd in het park kijkt.
De beelden van je cartoons, zoals emo Mourinho of Lego Arteta, zijn enorm populair geworden, maar de tekst zelf zit ook vol grappen en creativiteit. Heb je ooit overwogen om alleen te schrijven, of op andere manieren dan cartoons verder te gaan?
Tijdens de lockdown kreeg ik bijna een opdracht voor een animatieshow, wat een absolute droom zou zijn geweest. Het zou fantastisch zijn om sommige van deze personages en verhalen tot leven te brengen in dat medium. Het is er niet van gekomen, maar ik hoop dat ik dat project ooit nieuw leven kan inblazen.
Als Nederlander genoot ik in het bijzonder van grappen als Wout Weghorst die te lang was voor de panels, of Frank de Boer die Nederlandse ballades (Vengaboys) zong nadat hij door Crystal Palace was ontslagen. Zijn er Nederlandse voetballers of coaches die je graag (vaker) had willen tekenen? Hoe zou je ze getekend hebben?
Hah, Frank de Boer is iemand wiens gelijkenis ik het lastigst vond om vast te leggen. Om de een of andere reden wilde het maar niet lukken. Ik moet toegeven, ik was best opgelucht toen Crystal Palace hem ontsloeg. Louis van Gaal was een van mijn favorieten om te tekenen, dus ik was erg teleurgesteld dat hij maar een paar jaar kreeg bij Manchester United in de Premier League. Voor iedereen die in de cartoons voorbij komt, is het de kunst om iets van hun karakter te vangen, dus Van Gaal was perfect, aangezien hij er niet alleen geweldig uitziet, maar ook enorm veel persoonlijkheid heeft.
Afgelopen december kwam er een verzameling van je werk uit, van 2018 tot het EK 2024. Als je terugkijkt naar je oude cartoons, zijn het kleine tijdcapsules geworden van wat er destijds allemaal gaande was in de (voetbal)wereld. Was het confronterend om je oude werk terug te zien? Waren er onderwerpen die je liever anders had benaderd?
Ik vind het altijd pijnlijk om terug te kijken naar elke cartoon die ik niet recentelijk heb getekend. Ik begin al spijt te krijgen van de antwoorden die ik eerder in dit interview heb gegeven. Dus ja, bij het doorspitten van het archief waren er een hoop dingen die ik graag had veranderd. Maar er waren, zonder zelfingenomen te willen overkomen, ook een hoop cartoons waar ik om moest lachen. Dus al met al wist ik mezelf ervan te overtuigen dat ik niet helemaal verschrikkelijk ben.
Als je een nieuwe regel in het voetbal kon introduceren, wat zou die dan zijn?
Idealiter zou ik de regels terugbrengen zoals ze waren in de dagen voor VAR, zoals 2009. Maar als ik slechts één ding kan veranderen, dan is het dat je een indirecte vrije trap krijgt als de bal een hand schampt in het strafschopgebied, in plaats van een strafschop. Of dat spelers die van die stiekeme ‘tactische overtredingen’ maken, gedwongen worden om tien minuten lang een magnetron mee te dragen (het wordt meegenomen naar de volgende wedstrijd als er geen tien minuten over zijn).
Meer David Squires:
Interview met Sky Sports
Interview met These Football Times
Website